Açıklama
Öznelliğin, normatif cinsiyet düzeni içinde performatif olarak kurulan yönü; sabit değil, sürekli müzakere edilen bir kimliktir. Çalışmalar, kimliğin dışsal atıflar, tekrar eden roller ve söylemler aracılığıyla şekillendiğini; aynı zamanda bu süreçte sapma ve direniş imkânlarının bulunduğunu vurgular.