Açıklama
Sartre’da bilinç, kendinde-töz değil, her zaman “bir şeyin bilinci” olan yönelimsel (intentional) bir ilişkidir. Bilinç, şeffaf ve kendine-içkin olarak tanımlanır; ön-yansıtmalı (pré-réfléchie) düzeyde kendine ilişkin bir “kendinin-bilinci” taşır. Böylece benlik, özsel töz değil, bilinç edimlerinin yapısal özelliği olarak anlaşılır.