Açıklama
Neoliberal hükümetlikte bireyin, kendini sermaye gibi yönetmesi ve piyasa rasyonelliğini tüm hayatına yaymasıyla kurulan özne tipi. Bu özneleşme biçimi, özgürlüğü yatırım ve performans mantığına indirger; öz-bakım pratiklerini de çoğu kez rekabetçi öz-optimizasyona çevirir. Foucault’nun geç dönemi, bu modeli, etik öz-bakım ve parrhesia ile eleştirel olarak karşılaştırır.