Açıklama
Tanrı’sız, özsüz bir evrende yine de insanı sorumluluk ve öz-yaratma yetisiyle temellendiren hümanist okuma. Çalışmalar, Sartre’ın varoluşçuluğunu “öznelcilik” ve “ahlaki keyfilik” suçlamalarına karşı, evrensel sorumluluk fikriyle savunduğunu gösterir. Bu çerçevede varoluşçuluk, insanı edilgin kurban değil, tarihini ve değerlerini kuran özne olarak yeniden tanımlar.