Açıklama
İnsan eylemlerinin nihai hedefi ve ahlâkın temel ölçütü olarak haz ve acısızlık durumu. Mill, insanların fiilen mutluluk istediklerini olgusal temele alarak, mutluluğun “tek nihai iyi” olduğu sonucuna varır; diğer bütün iyiler ancak mutluluğa katkıları ölçüsünde değerlidir. Mutluluk anlayışı, yalnızca duyusal hazları değil, yüksek zihinsel ve ahlâkî hazları da içerir ve bu hazların niteliği, onları daha üstün kılar. Böylece mutluluk, hem bireysel etik yaşamın hem de yararcı siyaset teorisinin eksen kavramı hâline gelir.