Açıklama
Evrenin amaçsızlığı ve insanın anlam arayışı arasındaki uyumsuzluk. Metinler, Sartre’ın dünyayı “yön, amaç, anlamdan yoksun” gördüğünü ve bunun insanı anlamı kendisinin kurmasına zorladığını belirtir. Bu absürtlük duygusu, hem özgürlüğün arka planı hem de edebi eserlerde betimlenen varoluşsal huzursuzluğun kaynağıdır.