Açıklama
Analizin, öznenin kendi arzusu karşısında sorumluluk almasını ve arzudan vazgeçmemesini hedefleyen etik perspektif. Lacan için etik, normatif uyum değil, öznenin kendi özgün arzusuna sadakati meselesidir. Bu, semptomun tamamen “iyileştirilmesi”nden çok, semptom ve jouissance ile farklı bir ilişki kurulmasını gerektirir.