Filozof

Jacques Lacan

Biyografi

Bu filozof için biyografi henüz eklenmedi.

Öznelliğin üç temel kaydı: imgesel (ben-imgesi ve özdeşleşme), simgesel (dil, yasa, Öteki), gerçek (temsil edilemeyen fazlalık, travma).

Çocuğun aynadaki bütün beden imgesini tanıdığı ve ego’nun imgesel olarak kurulduğu gelişimsel eşik.

Simgesel düzenin etkisiyle gösterenler arasındaki bölünmede ortaya çıkan, tam olmayan, dil tarafından yapılandırılmış varlık.

“Dil gibi yapılandırılmış”, gösteren ilişkileri şeklinde işleyen ve öznenin arzusu hakkında hakikat taşıyan alan.

İhtiyaç (need) ve talep (demand) arasındaki farktan doğan, hiçbir nesneyle tam doyurulamayan eksiklik-temelli itkilenim.

Biyolojik ihtiyaçtan farklı, tamamlama amacı gütmeyen, nesnenin çevresinde dönen ve tekrar ilkesine bağlı psikanalitik itki.

Öznelliğin yapısal tamamlanmamışlığını ifade eden, arzunun koşulu olan ontolojik boşluk.

Kaybedilmiş nesnenin, yani eksikliğin figürü olarak arzu nesnesi-değil, arzu nedeni; Lacan’ın en özgün kavramlarından biri.

Sıradan haz (pleasure) ilkesinin ötesine geçen, acı ile iç içe, çoğu kez yıkıcı ve “imkânsız” bir zevk/aşırı-haz biçimi.

Dil, yasa ve toplumsal düzenin alanı; öznenin arzusu ve söyleminin referans aldığı simgesel yer.

Ensest yasağını ve simgesel yasayı temsil eden, çocuğun anneden ayrılarak simgesel düzene geçişini sağlayan ana gösteren.

Görüntü, ben-imgesi ve ikili özdeşleşme ilişkilerinin alanı.

Dil, yasa, akrabalık ve kültürel kodların yapısal ağı; öznenin yerini, arzusunu ve ilişkilerini belirleyen gösteren alanı.

Ne imgesel temsile ne simgesel adlandırmaya indirgenebilen, travmatik çekirdek ve bastırılamaz fazlalık.

Gözün görme işlevinden ayrılan; özneyi nesneleştiren, kendini görülen olarak deneyimlettiği scopic drive nesnesi.

İletilen anlamdan ayrılan, kısmi nesne niteliği taşıyan ve drive’ın nesnesi olarak işleyen ses boyutu.

Analizin hedefi olarak, öznenin kendi temel fantezisini mutlak hakikat olarak almaktan vazgeçip arzu yapısını yeniden konumlandırması.