Açıklama
“Ben”in ancak bir “sen”e hitap içinde, yani daima bir başkasıyla ilişki içinde kurulması; öznelliğin temelden ilişkisel olması. Metinler, “ben sensiz ben olamam” ilkesine vurgu yapar; öznellik, dilsel etkileşimde iz bırakan iki öznenin diyalogunda ortaya çıkar. Böylece enunciation, her zaman en az iki öznenin katıldığı bir toplumsal olaydır.