Açıklama
Enunciation kavramının, yalnızca tek bir “büyük kuramcı”ya değil, Jakobson, Lacan, Malinowski, Dubois, Foucault vb. ile ortak bir kuramsal alana yayılan, diyalojik bir icat olarak anlaşılması. Bu okuma, Benveniste’in katkılarını küçültmek yerine, enunciation’ı başlı başına çok-merkezli, disiplinler arası bir düşünce odağı olarak konumlandırır. Böylece enunciation, dil, özne ve toplumun kesişiminde “paylaşılan” bir kuramsal alan haline gelir.