Açıklama
Dilin, kullanımında her zaman konuşanın bakışı, duygusu ve konumunu taşıyan öznel bir yapı olarak anlaşılması. Araştırmalar, öğrencilerin sözlü söylemlerinde “ben” zamiri, duygusal kelimeler ve genellemelerin, Benveniste’in öznellik kuramıyla uyumlu biçimde yaygın olduğunu gösterir. Bu, dilin “tarafsız kod” değil, öznenin dünyaya yerleşme biçimi olduğunu ortaya koyar.