Açıklama
Deiktik biçimlerin, söylem içinden söylem-dışı zamana, mekâna ve nesnelere referans kuran işlevi. Çalışmalar, deiksisin “dünyaya gönderim”i, Benveniste’in enunciation aygıtıyla birlikte düşünerek, tüm işaretlerin aslında enunciation ve deiksis üzerinden kurulduğunu tartışır. Böylece işaretin ontolojisi, özne–başkası–nesne üçgeninde yeniden modellenir.